Pancho Vladigerov onderscheidt zich van de diversiteit van de Bulgaarse muziekcultuur als ongetwijfeld de belangrijkste componist en muzikale ambassadeur van het moderne Bulgarije. In de jaren 1920 werkte hij als dirigent, pianist en componist in nauwe samenwerking met Max Reinhardt in het Deutsches Theater Berlin. Hij ging ook om met veel Duitstalige schrijvers, zoals Stefan Zweig, Gerhart Hauptmann, Arthur Schnitzler en Hugo von Hofmannsthal, en met veel andere componisten uit die tijd, waaronder Bartók, Kodály, Strauss, Ravel, Glazunov, Hindemith, Schönberg, Rachmaninov en Szymanowski. Het is dan ook moeilijk te begrijpen waarom Vladigerovs zeer fantasierijke en kleurrijke muziek nog geen passende
status heeft verworven in de Europese concertzalen van vandaag. Hoewel hij een geheel eigen stijl had, kunnen zijn pianoconcerten zeker gezien worden als opvolgers van de grote Slavisch-romantische concertotraditie die, na Tsjaikovski, werd voortgezet door zijn Russische landgenoten Rachmaninov en Medtner. Deze opnames, die in de jaren zeventig in Bulgarije werden gemaakt, vormen Capriccio's 18-disc Vladigerov Edition die deze kleurrijke muziek voor toekomstige generaties zal bewaren. Dirigent Alexander Vladigerov is de zoon van Pancho Vladigerov.
