Productbeschrijving
Van bijzonder belang voor Eisler was het principe van de synthese, het samenvoegen van een verscheidenheid aan muzikale esthetica tot een autonoom geheel, terwijl hij ook 'de wereld wilde veranderen' met zijn muziek. De Oktoberrevolutie van 1917 en de machtsovername door de bolsjewieken in Rusland hadden de jonge componist voor de rest van zijn leven gevormd. In de jaren dertig, tijdens zijn jaren van ballingschap, was er geen onderwerp dat hem meer bezighield dan het aanhoudende protest tegen het nationaal-socialisme. Eisler wilde met zijn Opus 50 een muzikaal standpunt innemen tegen het fascisme; hij wilde - samen met zijn vriend en librettist Bertolt Brecht - laten zien dat er niet alleen een nazi-Duitsland was, maar een ander, beter Duitsland. De Duitse Symfonie is misschien wel Eislers belangrijkste werk, uniek in zijn ingenieuze combinatie van symfonie, cantate en oratorium.
