One Day I'll Be on Time is het tweede album van The Album Leaf, uitgebracht in 2001. Dit postrockalbum verkent een ruimtelijke mix van ambientmuziek en postrock, met delicate gitaarpartijen, tinkelende piano, reflectieve synth, griezelige veldopnames en stuwende percussie. Het album is gemaakt door Jimmy LaValle tussen de tournees door met zijn in San Diego gevestigde band Tristeza en bevat minimalistische, meditatieve instrumentale nummers die zich uitstrekken over ruimte en tijd. Het werk van LaValle is impressionistisch en vaak filmisch, met sobere en doordachte muziek die verwant is aan de avant-folk van John Fahey en het vroege ambientwerk van
Brian Eno. Het album biedt eenvoudige patronen, gehuld in een sfeervolle klank, die door herhaling worden uitgedrukt en verder ontwikkeld, waardoor een soort meditatie over het verstrijken van de tijd ontstaat.
De heruitgave van dit album ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum wordt gepresenteerd als een set van 2 LP's, een replica van de originele opname met nieuwe aantekeningen van auteur Adam Gnade en niet eerder gepubliceerde foto's. Deze geremasterde editie bevat een uur lang wat sommigen 'auditieve fotosynthese' noemen, en legt de essentie van het tweede album van The Album Leaf vast. Het album kreeg gemengde kritieken, met een score van 5,9 op 10 van Pitchfork Media, terwijl luisteraars het prezen als geweldig materiaal dat het best in het donker beluisterd kan worden. Dit album blijft een belangrijk voorbeeld van postrockinstrumentatie en ambientverkenning uit de vroege jaren 2000.
