White Juju is een ambitieus en genreoverstijgend album waarop de Londense London Symphony Orchestra samenwerkte met saxofonist, rapper en componist Soweto Kinch, onder leiding van dirigent Lee Reynolds. Het album verscheen in een gelimiteerde uitgave als 2 LP en werd uitgebracht in 2022. Muzikaal beweegt White Juju zich tussen jazz, hedendaagse klassieke muziek en rap. De unieke combinatie van een jazzkwartet en een volledig symfonisch orkest geeft het album een gelaagde, soms filmische sfeer die doet denken aan werken van componisten als
Stravinsky, maar waarin Kinch’s eigen stijl en boodschap steeds centraal blijven staan.
Het album is opgezet als een suite die reflecteert op recente maatschappelijke gebeurtenissen in Groot-Brittannië, zoals de coronapandemie, institutioneel racisme, economische ongelijkheid en de rol van politieke retoriek. In de muziek verweeft Kinch gesproken woord, razende saxofoonsolo’s en orkestrale passages tot een krachtig maatschappelijk statement, waarbij hij regelmatig gebruikmaakt van fragmenten uit nieuws- en politieke toespraken die de sfeer van de tijd vangen.
Enkele tracks die op dit album te vinden zijn, zijn onder andere Chaos, March Of The Unicorns en Clarity. Elk van deze stukken draagt bij aan het grotere narratief van het album, waarbij uiteenlopende sferen en emoties worden opgeroepen: van chaotisch-energieke passages tot verstilde en reflectieve momenten. Opvallend is dat het orkest niet slechts begeleidt, maar een volwaardige rol speelt in het geheel, waardoor een rijk en complex sonisch landschap ontstaat.
White Juju is een indrukwekkende luisterervaring die de grenzen opzoekt van wat mogelijk is tussen jazz, klassiek en hedendaagse maatschappelijke thema’s, en geldt als een van de meest geslaagde samenwerkingen tussen orkest en jazzartiest van de afgelopen jaren.
