The Reds, Pinks and Purples staan onder leiding van Glenn Donaldson, die het project startte als een klein opgenomen project in huiselijke sfeer, maar inmiddels een bescheiden live-formatie is geworden met optredens op beide zijden van de Atlantische Oceaan. Hun album The Past Is A Garden I Never Fed verscheen in 2025, een jaar waarin ze het achtste album in zes jaar tijd uitbrachten. Deze plaat is een verzameling nummers die voorheen nooit op fysiek formaat verschenen, en wordt onder meer als
limited edition uitgegeven op gekleurde plaat.
Wat opvalt aan dit album is de manier waarop Donaldson alledaagse ongemakken en verlangens in de stad tot onderwerp maakt. De teksten lezen als korte verhalen of hoofdstuktitels uit een moderne novelle, waarbij het leven in een steeds complexer wordende wereld met zowel ironie als melancholie wordt benaderd. De muziek zweeft tussen het donkere, ietwat verwarde van The Television Personalities en de janglepop van The Byrds, met invloeden uit de fuzz van Hüsker Dü en de subtiele gitaarmelodieën van The Chameleons. Daarbij klinkt ook een gevoelige, soms bijna kwetsbare stem die doet denken aan Jarvis Cocker.
The Past Is A Garden I Never Fed hoort tot het genre indiepop, maar onttrekt zich aan de standaardformules. In plaats daarvan kiest Donaldson voor muziek met een onmiskenbare en open emotionele laag, voor songs die je bijblijven vanwege hun oprechtheid en hun knipoog naar het leven zelf. De plaat is geen spektakel, maar een intieme, persoonlijke vertelling die zowel de luciedheid van Frank Black als de popgevoeligheid van Guided By Voices niet verloochent.
