Michael Chapman’s album 'Who's This Yorkshire Guy? (Live In Brighton, 2015)' is een zeldzame, eerder niet-uitgebrachte live-opname die in 2025 als
limited edition LP verscheen. Het album laat Chapman horen als een veelzijdige singer-songwriter en gitarist die tijdens zijn lange carrière invloeden uit folk, jazz,
country, blues en progressieve rock moeiteloos combineerde. Deze live registratie geeft een persoonlijk en intiem beeld van Chapman’s kenmerkende stijl, waarbij zijn doorleefde stem en expressief gitaarspel centraal staan.
Chapman staat bekend als een van de meest innovatieve Britse gitaristen van het midden van de twintigste eeuw, samen met tijdgenoten als Bert Jansch en John Martyn. Zijn benadering van de blues is eigenzinnig en Brits; hij herschiep het genre door het te ontleden en opnieuw op te bouwen, in plaats van het te imiteren. Dat Chapman’s muziek zowel geliefd was bij grote namen als
David Bowie,
Elton John en Thurston Moore als bij fans van het alternatieve circuit, toont de brede aantrekkingskracht van zijn werk.
Op het album komen verschillende composities sterk naar voren, waaronder bijvoorbeeld 'It Ain’t So,' 'Soulful Lady' en 'The Mallard.' Elk van deze nummers demonstreert Chapman’s vermogen om met minimale middelen veel emotie en sfeer op te roepen. De uitvoering is rauw en authentiek; Chapman’s zang combineert melancholie met droge Engelse humor, terwijl zijn gitaarspel soms ingetogen en dan weer virtuoos aanvoelt, geïnspireerd door namen als John Fahey. Het lange nummer 'Trains' illustreert zijn narratieve kracht en improvisatietalent; Chapman gebruikt zijn instrument om verhalen te vertellen die diep in de Britse folktraditie geworteld zijn, maar waarin altijd ruimte blijft voor experiment en vernieuwing.
Het album behoort tot het genre folk met uitgesproken accenten van blues,
country en jazz, en is een typisch voorbeeld van Chapman’s hybride aanpak, waarbij hij moeiteloos tussen verschillende stijlen balanceert zonder zijn eigen signatuur te verliezen. 'Who's This Yorkshire Guy? (Live In Brighton, 2015)' is een must voor liefhebbers van Engelse folk en fingerstyle gitaarmuziek. De LP is een eerbetoon aan een muzikant die zijn stempel heeft gedrukt op zowel het alternatieve als het mainstream muzieklandschap en die bekend stond om zijn ongepolijste, authentieke podiumoptredens.
Met de release in 2025 sluit dit album aan bij het hedendaagse streven om unieke, analoge live-ervaringen vast te leggen en te koesteren. Het album biedt een zeldzame kans om
Michael Chapman – in volle glorie en op zijn allerbest – te horen zoals veel van zijn tijdgenoten en fans hem waardeerden: rauw, puur en met een ongeëvenaarde muzikale diepgang.
