Romanticism is het album waarmee Hana Vu haar unieke positie binnen de hedendaagse alternatieve pop verder uitbouwt. Het album, uitgebracht als LP in 2024, bevindt zich stijltechnisch tussen alt-pop en indie rock, met een sterke nadruk op zowel donkere sfeer als aanstekelijke melodieën. Vu’s kenmerkende stemgeluid en haar gevoel voor melodie worden op deze plaat ondersteund door gruizige gitaren, doordachte arrangementen en opvallend theatrale productiekeuzes. De productie, die ze deels zelf uitvoerde met hulp van
Jackson Phillips, brengt zowel rauwheid als verfijning in de composities.
Thematisch draait Romanticism om de balans tussen volwassen worden en het verlangen naar de eenvoud van de kindertijd. In haar teksten klinkt duidelijk het verlangen door naar vroeger, maar ook de onbekwaamheid en onzekerheid die het volwassen worden met zich meebrengt. Deze gevoelens worden vervat in intieme, soms filosofische reflecties en persoonlijke ontboezemingen, waarin Vu onderwerpen als verlies, eenzaamheid, schaamte en hoop bezingt. Er is sprake van een fragiele balans; hoop klinkt altijd als een fluistering door de melancholie heen.
Onder de tracks die de veelzijdigheid van het album benadrukken bevinden zich Hammer, een nummer waarin Vu’s stem de moeheid en zoektocht naar betekenis tastbaar maakt tegen een achtergrond van pulserende gitaren en stevige hooks. Alone laat een andere kant horen, met een rijk geluid en een tekst die de spanning tussen geluk en nachtelijke eenzaamheid uitdrukt. Ook het nummer 22 is noemenswaardig: hier verweeft Vu het verlangen naar eenvoud met de complexiteit van jongvolwassenheid, begeleid door akoestische gitaren en een bijna tastbare nostalgie. Elk van deze tracks laat zien hoe Hana Vu melancholie koppelt aan pakkende popstructuren zonder aan authenticiteit in te boeten.
De albumstructuur volgt grotendeels de volgorde waarop de nummers zijn geschreven, waardoor je als luisteraar een groei en intensivering in emotionele thematiek ervaart. De plaat opent met Look
Alive, waarin Vu het toneel zet met strijkers, dramatische synths en het thema van zelfverontschuldiging. De reis eindigt bij Love, dat de cyclus van groei en emotionele verwerking compleet maakt.
Romanticism onderscheidt zich als een eigentijds, gelaagd werk binnen het alternatieve popgenre. Hana Vu weet persoonlijke en existentiële thematiek te vangen in meeslepende songs; haar introspectieve benadering en heldere stem maken het album tot een volwassen en beklijvende luisterervaring.
