Glenn Jones’ album uit 2018, 'The
Giant Who Ate Himself And Other New Works For 6 & 12 String Guitar', is een meesterlijk staaltje van de ‘American primitive guitar’, een instrumentale stijl die door zijn mentor John Fahey in het leven is geroepen. Met behulp van ingewikkelde fingerpicking, aangepaste stemmingen, gedeeltelijke capos, zoemende drones en percussieve akkoorden creëert Jones vloeiende, zeer persoonlijke stukken die onstuimige energie combineren met melancholische sferen op zijn Alvarez- en Guild-gitaren met stalen snaren. De collectie, opgenomen in zijn geboortestad New Jersey, roept woordeloze verhalen en tegenstrijdige emoties op door middel van rijke, verweven melodieën en nummerspecifieke klankkleuren die doen denken aan de tradities van de countryblues. Deze achtste volledige release voelt aan als de beknopte bekroning van een trilogie van akoestische werken, waarbij de nadruk ligt op gitaarvirtuositeit zonder banjo of overdaad, met in totaal ongeveer veertig minuten aan hoogwaardig, suggestief spel. Opgewekte ritmes, krachtige opwaartse slagen en vrolijk getokkelde baslijnen creëren een vrolijk maar complex geluidslandschap, perfect om op de achtergrond te beluisteren of om rustig bij na te denken, hoewel het weinig vernieuwing biedt buiten de onberispelijke uitvoering. Het album is verkrijgbaar als gelimiteerde editie op gekleurde
vinyl-lp en bevestigt opnieuw de
status van Jones als een toonaangevende akoestische instrumentalist uit Massachusetts.
