The Whitey Album is een experimenteel album van Ciccone Youth, een zijproject van
Sonic Youth-leden Steve Shelley, Kim Gordon, Lee Ranaldo en Thurston Moore, uitgebracht in 1988. Het album vormt, in zijn remasterde CD-versie, een opmerkelijke uitstap buiten de gebruikelijke dissonante, gitaargestuurde rock van
Sonic Youth en beweegt zich richting elektronische experimenten, drummachines en samplers. Het genre is daardoor moeilijk eenduidig te benoemen, maar kan het beste als avant-gardistisch of experimenteel worden omschreven, met invloeden uit pop,
krautrock, spoken word en zelfs vroege hiphop-beats.
The Whitey Album ontstond in een periode waarin
Sonic Youth op het hoogtepunt van hun creativiteit verkeerde, tussen de albums EVOL en Sister in. De opname werd gedeeltelijk ingegeven door een gevoel van speelsheid en vrijheid; de band voelde zich beperkt door hun eigen stijl en zocht een uitlaatklep voor ironie, humor en experiment. Het album bevat meerdere bekende covers, waaronder die van
Madonna en Robert Palmer, maar verwerkt deze in een totaal andere, vervreemdende context.
De sfeer op het album is soms absurd en grappig, maar ook serieus en hypnotiserend, met aandacht voor textuur, herhaling en onverwachte geluiden. Invloeden van kunstenaars als John Cage en Neu! zijn hoorbaar, en samenwerking met gastmuzikanten zoals Mike Watt (Minutemen/Firehose) en J Mascis (Dinosaur Jr.) dragen bij aan de eclectische sound. The Whitey Album blijft een fascinerende, eigenzinnige tangent in het oeuvre van
Sonic Youth, waar experiment prevaleert boven conventionele songstructuren.
