Dead Meadow’s "The
Nothing They Need" uit 2018 is het zevende studioalbum van deze cultpsychedelische rockband, oorspronkelijk uit Washington D.C. Op dit album toont de band opnieuw hun kenmerkende vermogen om vroege jaren zeventig hardrock, zwarte sabbath-achtige riffen en sixtiespsych te versmelten tot een eigen, dromerig en dichtgewoven geluid. Het album is opgenomen voor Xemu Records en markeert twintig jaar Dead Meadow, met alle leden uit de geschiedenis van de band die aanwezig zijn. De sfeer wisselt tussen zwaar, fuzzgedrenkt en hypnotiserend, tot meer etherische en atmosferische passages. De productie is ruimtelijk, de gitaarlagen liggen dik over elkaar heen en de zang van Jason Simon zweeft erbovenuit, wat resulteert in een compacte, hallucinerende luisterervaring die zich onderscheidt binnen het genre.
Hoewel het album over het algemeen positief ontvangen werd, voelt het voor sommige fans vertrouwd en niet per se vernieuwend ten opzichte van hun eerdere werk. Toch zijn er genoeg momenten waarop verrassende invloeden en onverwachte wendingen het luisteren lonend maken voor liefhebbers van psychedelische en stonerrock. "The
Nothing They Need" bevestigt vooral Dead Meadows positie als een van de meest eigenzinnige en tijdloze bands binnen hun genre. Wie houdt van dicht, gelaagd en meanderend gitaargeluid met een vleugje mystiek, vindt hier een waardevolle toevoeging aan het bestaande oeuvre van de band. Het is een album dat zich het beste laat beleven op de fysieke drager, waar ook de cover van
The Beatles’ "Tomorrow Never Knows" als bonus op staat.
