Klatter is een gezamenlijk album van
Boris en Merzbow, twee gerenommeerde namen uit de Japanse experimentele muziek. Dit album verscheen in het releasejaar 2011 en is uitgebracht op LP, waarbij een variant op gekleurd
vinyl werd aangeboden. De muziek op Klatter beweegt zich binnen het
spectrum van noise, experimentele rock en drone, waarbij de karakteristieke industriële geluiden van Merzbow subtiel worden verweven in het meer traditionele bandgeluid van
Boris.
Waar men een sonische aanval verwacht bij een samenwerking tussen deze artiesten, blijft het album opvallend beheerst en toegankelijk. Merzbow levert vooral textuur en achtergrondruis, zonder de muzikale leiding over te nemen.
Boris zorgt daarentegen voor de drijvende kracht, met pompende drums, vervormde gitaren en basgedreven grooves. Dit samenspel resulteert in een album dat voor de liefhebbers van chaos een voet-tikkende cohesie heeft, maar ook ruimte biedt aan melodie en experiment.
Op de plaat zijn vijf tracks te vinden. Opvallende nummers zijn Akuma No Uta, een bewerkte versie van een track van
Boris' gelijknamige album, waar massieve distortion wordt gecombineerd met Merzbow’s subtiele noise. Jane is een cover van een nummer van de Duitse band Jane, waarin de plaat tijdelijk uitwaaiert in een verrassend ingetogen rock-'n-roll. Het titelnummer Klatter biedt een korte, repetitieve drone met een snel ritme en laat het samenspel tussen beide artiesten goed horen. Daarnaast is het album voorzien van een korte atmosferische intro en het lang uitgesponnen, voortdurend van vorm wisselende Naki Kyoku, dat doet denken aan grunge-invloeden en de opbouw van een
Soundgarden-jamsessie.
Klatter is een boeiende kruisbestuiving tussen noise en experimentele rock, waarbij de karakteristieke geluiden van
Boris en Merzbow samenkomen tot een verrassend ingetogen en gelaagd album. Door de keuze voor gekleurd
vinyl krijgt deze LP bovendien een extra verzamelwaarde voor liefhebbers van fysieke releases binnen het experimentele genre.