No Wilderness Deep Enough van Steve Von Till, in LP-formaat verschenen in het genoemde releasejaar, markeert een opvallende wending binnen zijn oeuvre. Waar Von Till vooral bekend werd met zijn band
Neurosis, begeeft hij zich op dit album in het grensgebied tussen
ambient, neoklassiek en gothic Americana. De sfeer is tegelijk verstild, weids en somber, vergelijkbaar met het werk van
Nick Cave & The Bad Seeds en de atmosferische panorama’s van
Brian Eno. De muziek straalt een diepgaande introspectie uit en ontvouwt zich traag, met rijk gelaagde arrangementen van onder meer cello en hoorn die samen een bijna filmisch gevoel oproepen.
Het album fungeert als een poëtische verkenningstocht door de mysteries en onzekerheden van de natuur en de menselijke geest. Von Till’s doorleefde zang en sobere teksten bieden een rauwe, troostvolle blik op persoonlijke verlangens en menselijk falen. Ondanks het minimalistische tempo en de repetitieve structuur, ontstaat door de samenhang en het zorgvuldig gekozen instrumentarium een hypnotiserende luisterervaring. No Wilderness Deep Enough wordt hierdoor geen verzameling losse nummers, maar een samenhangende, emotioneel geladen reis die zowel bezinning als troost biedt, passend bij de verwarrende tijden waarin het gemaakt is.
