Eerste deel in een serie gewijd aan Paul Hindemith's (1895-1963) kamermuziek bevat de eerste drie werken in zijn Kammermusik serie samen met Kleine Kammermusik geschreven voor een blaaskwintet. Dit album vormt de voortzetting van een succesvolle reeks opnamen van Hindemiths muziek samen met dirigent Christoph Eschenbach. Deze serie heeft hem onder andere een Grammy Award opgeleverd. Deze opnamen van kamermuziek zijn gemaakt met een groep jonge veelbelovende artiesten, waaronder pianist Christopher Park en cellist
Bruno Philippe die de solopartijen in de 'Concertos', Op. 36, voor hun rekening nemen. - Hindemiths naoorlogse periode kan met recht worden omschreven als een tijd van een nieuw begin, niet alleen voor Hindemith persoonlijk, maar ook voor de Europese concertwereld, zowel in economisch als in artistiek opzicht. Het was in deze tijd dat Hindemith zijn Kammermusik Nr. 1 (1922) schreef, een werk voor een ensemble van twaalf solo-instrumenten. Tot 1929 volgden zes soloconcerten die hij aanduidde als de Kammermusiken Nos. 2-7. Bij de premières van vier van deze werken trad de componist zelf op als instrumentalist of als dirigent. Hindemith beschreef het bijzondere karakter van dergelijke soloconcerten voor kamerorkest in 1925, toen hij composities beoordeelde die waren ingezonden voor een wedstrijd: 'T's' w'c' m...]bww' Tegen de tijd dat Hindemith de reeks van zijn zeven Kammermusiken in 1929 beëindigde, stond hij in het middelpunt van de Duitse muziekwereld
