L’amour et la mort is een SACD-uitgave waarop mezzosopraan Hermine May en pianist
Manuel Lange de laatromantische wereld van Tristan und Isolde verkennen via de verfijnde liedkunst van componist Henri Duparc. In de traditie van de Franse laatromantische en impressionistische liedcultuur staat de diepe psychologische uitwerking van liefde en dood centraal, met een rijke harmonische taal en subtiele kleuren in de pianopartij. De intieme bezetting van zang en piano plaatst de vocale expressie en de poëtische tekst volledig in het middelpunt, wat deze opname duidelijk in de klassieke kamermuziekstroming situeert.
Het album werd uitgebracht in 2026 en presenteert Duparcs Tristan-visie als een compacte, dramatische boog waarin verlangen, verboden hartstocht en vernietigende hartstocht elkaar opvolgen. De SACD-technologie benadrukt de transparantie van de stem van Hermine May en het genuanceerde spel van
Manuel Lange, waardoor de klankwereld van de Franse laatromantiek bijzonder helder en ruimtelijk tot zijn recht komt. Dit maakt L’amour et la mort tot een contemplatieve, intens emotionele bijdrage aan het vocale liedrepertoire, waarin klassieke traditie, literaire verfijning en moderne opnamekwaliteit samenkomen.
