Aan verrassingen geen gebrek bij Joseph
Haydn.
Het Leipzig String Quartet's nieuwste deel, Opus 2, van hun benchmark complete opname van alle
Haydn's strijkkwartetten biedt onverwachte, ongebruikelijke en altijd onderhoudende momenten, gepresenteerd met virtuositeit en meesterschap door een kwartet dat nieuwsgierigheid en ervaring combineert tot een verrukkelijk geheel.
Haydn had zijn positie bij Prins Esterhazy nog niet ingenomen toen hij de vier kwartetten creëerde die nu het label Opus 2 dragen. Het populaire divertimento staat model, met een idyllische serenade als climax en middelpunt van de compositie, die primarius Stefan Arzberger de gelegenheid biedt om verleidelijke cantilena's en betoverende arabesken vorm te geven.
Deze flaneer wonderen worden elk omlijst door twee menuetten, waarvan de trio's ruimte bieden voor experimenten in klankkleur en instrumentale verfijningen. Het openingsdeel en de fnale verwijzen al naar de klassieke sonatevorm; met een fris tempo vormen ze een opzwepend virtuoos raamwerk.
Alleen het laatste van de vier kwartetten wijkt af van de conventie: Het uitgebreide Adagio met variaties aan het begin wordt gevolgd door vier snelle, individueel gevormde delen met in het midden een deel dat Scherzo wordt genoemd. De vindingrijkheid en het genie van de componist, wiens werken decennia later door de hele Europese elite werden benijd, zijn onmiskenbaar in de uitvoering van het Leipzig String Quartet, zelfs in de oren van vandaag.
