Glenn Frey’s album The Allnighter uit 1984 is een representatief voorbeeld van zijn werk na zijn tijd bij de
Eagles. Dit tweede soloalbum laat een duidelijke verschuiving horen naar een volwassen, gladde productie, waarbij rock wordt gecombineerd met blue-eyed soul. Het geluid is toegankelijk en radiovriendelijk, gericht op een groot publiek, en weerspiegelt Frey’s voorkeur voor melodieuze, groovende nummers met een licht popkarakter. De invloed van zijn tijd als gitarist en zanger bij de
Eagles blijft hoorbaar, maar The Allnighter benadrukt meer de persoonlijke stijl van Frey als soloartiest.
Het album markeert het hoogtepunt van zijn commerciële soloactiviteiten, waarbij het zijn grootste succes in de hitlijsten behaalde. Het is kenmerkend voor een periode waarin veel voormalige bandleden van de
Eagles zich op hun eigen muzikale koers richtten. Met The Allnighter wist Frey verder naam te maken buiten zijn band en kon hij zijn veelzijdigheid tonen binnen het rockgenre, waarbij hij soepel schakelt tussen pop, soul en volwassen rock.
