Self-Inflicted Aerial Nostalgia is het derde studioalbum van Guided By Voices en wordt over het algemeen beschouwd als hun eerste volwaardige stap richting de kenmerkende lo-fi indie rock waar de band later beroemd mee zou worden. Het album kwam uit in het jaar 1989, oorspronkelijk als een LP in kleine oplage, en is later heruitgebracht in diverse uitvoeringen, waaronder een versie op gekleurd
vinyl.
Het geluid van Self-Inflicted Aerial Nostalgia kenmerkt zich door een rauwe, huis-tuin-en-keuken productie, wat destijds vooral voortkwam uit praktische beperkingen: opgenomen op een 8-sporenrecorder in een
garage. De stijl laat een mix horen van lo-fi indie rock, met duidelijke invloeden van psych-pop en Amerikaanse
garage, en soms een hang naar melodieuze classic rock. Deze combinatie, samen met de ongepolijste edges, maakte de plaat tot een cultklassieker onder liefhebbers van authentieke, ongefilterde rockmuziek.
Op Self-Inflicted Aerial Nostalgia staan veertien tracks, waarin zanger en songwriter Robert Pollard steeds verder afstand neemt van conventionele songstructuren. Het album opent krachtig met het sludgy en opvallende The Future is in Eggs, vol vervormde zang en gelaagd gitaarspel. Een ander wapenfeit is Slopes of Big Ugly, waarop een duistere sfeer wordt gecombineerd met afwisselend vertelzang en vreemde ritmische keuzes. Paper Girl laat dan weer horen hoe moeiteloos de band schakelt tussen gruizige, stuwende rock en folky passages.
Hoewel de geluidskwaliteit soms fragmentarisch en grillig overkomt, gebruikt Guided By Voices deze beperkingen als een artistiek middel; de nummers klinken spontaan, bij vlagen bijna improvisatorisch, maar bevatten tegelijkertijd verrassend pakkende melodieën en teksten vol surrealistische beeldspraak. Juist deze eigenzinnige aanpak van productie en songwriting maakte Self-Inflicted Aerial Nostalgia tot een belangrijke stap in de groei van de band en het grotere lo-fi genre.
Dit album wordt tegenwoordig gezien als het startpunt van de 'gouden periode' van Guided By Voices en spreekt vooral luisteraars aan die op zoek zijn naar avontuurlijke en compromisloze indierock, verpakt in de puurheid van gekleurd
vinyl en een doorleefde sound.
