Goin' Away van Lightnin' Hopkins is een bluesalbum dat oorspronkelijk werd uitgebracht in het begin van de jaren zestig en behoort tot het genre
Texas blues. Dit album laat Hopkins horen op zijn kenmerkende wijze, waarbij hij akoestische gitaar combineert met rauwe, expressieve zang en een vaak geïmproviseerde manier van storytelling. Lightnin' Hopkins werd op deze opname bijgestaan door bassist Leonard Gaskin en drummer
Herbie Lovelle, wat zorgde voor een subtiele maar doeltreffende begeleiding die ruimte liet voor zijn losjes gestructureerde gitaarspel en onverwachte afwikkelingen in het ritme.
In muzikaal opzicht kenmerkt Goin' Away zich door een intieme en sobere sfeer, waarin het samenspel tussen de muzikanten centraal staat. De minimalistische begeleiding tilt Hopkins’ poëtische teksten en instictieve frasering naar een hoger plan. Zijn stijl op dit album is exemplarisch voor de regionale blues uit
Texas, met elementen van zowel akoestische als elektrische uitvoeringen. Ondanks de akoestische setting weet Hopkins de intensiteit van zijn liveoptredens in de juke joints van Houston hoorbaar te maken, terwijl het geluid tegelijkertijd zeer natuurlijk aandoet, alsof je als luisteraar
direct in de studio aanwezig bent.
Het album bevat acht nummers die samen ongeveer 35 minuten beslaan. Enkele opvallende tracks zijn 'Goin' Away,' het titelnummer dat het album op treffende wijze samenvat met zijn melancholische toon en vrije structuur, en 'Business You're Doin',' waarin Hopkins zijn karakteristieke gitaarspel combineert met scherpe observaties over het dagelijks leven. Ook het nummer 'You Better Stop Her' is een goed voorbeeld van zijn vermogen om emotie en muzikaliteit moeiteloos samen te brengen binnen het bluesidioom.
De uitgave betreft een
limited edition bestaande uit twee LP's, waarmee het album extra aantrekkelijk is voor verzamelaars en liefhebbers van hoogwaardige persingen. De heruitgaven op zwaar
vinyl worden geroemd om hun warme, analoge klank en authentieke sfeer, kenmerken die perfect passen bij het tijdloze karakter van Hopkins' muziek. Goin' Away wordt binnen zijn omvangrijke oeuvre beschouwd als een van de hoogtepunten, mede dankzij de sterke interactie tussen Hopkins en zijn begeleiders, maar vooral vanwege de pure, ongepolijste blues die hij op deze plaat laat horen.
