Toen Manuel Mengis' debuut Into the Barn eind 2005 uitkwam, verraste het luisteraars. Hier was een driedubbele storm: sterke instrumentalisten, geweldige composities, en het soort hechte samenspel dat alleen ontstaat door veel tijd samen uit te werken. Mengis en zijn Gruppe 6 leverden een combinatie van post-Bop scherpzinnigheid en een rollende stoutmoedigheid met een sluw vermogen om de lijnen tussen compositorische vorm en onverschrokken improvisatie te vervagen ... Twee en een half jaar zijn voorbij gegaan, en eindelijk zijn de jonge Zwitserse trompettist en zijn muzikale partners terug met een prachtig vervolg. Mengis is nooit iemand geweest die overhaast te werk gaat ... Dus ga je gang met deze boeiende opvolger. Laten we hopen dat we niet nog eens drie jaar hoeven te wachten om weer iets van Gruppe 6 te horen. Maar wees gerust dat Mengis zijn tijd zal nemen, zijn volgende stappen zal plannen en ze zal uitvoeren met de vastberadenheid en inventiviteit die deze muziek als echt origineel bestempelen. En dat soort weloverwogen overleg is iets wat tegenwoordig maar al te zeldzaam is. -
Michael Rosenstein?
