Productbeschrijving
Tenney heeft zichzelf vaak gekarakteriseerd als een soort 'toonwetenschapper', dat wil zeggen, iemand die op een bijna microscopisch niveau werkt met de primaire materialen van geluid om onze kennis van de eigenschappen ervan (wat het maakt tot wat het is) en de perceptuele identiteit (hoe we erop reageren) uit te breiden. Daartoe heeft hij muziek gecomponeerd die de componenten van de geluidsproductie isoleert tot hun meest elementaire akoestische verschijnselen; muziek die de subatomaire toonhoogterelaties binnen de harmonische reeks onderzoekt en belicht; muziek die deze toonhoogtes combineert tot complexen die gemotiveerd worden door systematische patronen of toevalsprocedures. Door muziek aldus te objectiveren, en bijgevolg haar geromantiseerde 'zelfexpressieve' aard te verwerpen, verbindt Tenney compositie met fenomenologie. 'Het basisidee van de fenomenologie', zei hij tegen Gayle Young, 'is een grotere inspanning leveren om de dingen te zien zoals ze zijn, afhankelijk van waar men zich op concentreert. Ik denk dat de beste wetenschappers en de beste kunstenaars precies dat zijn - fenomenologen'. - Kunst Lange?
