Western Addiction's "I'm Not the Man That I Thought I'd Be", uitgebracht in 2015 op Fat Wreck Chords, is een punkrock-EP die
hardcore punk, melodieuze
hardcore en rockinvloeden combineert. Deze korte release van de in San Francisco gevestigde band, gevormd door veteranen uit de punkscene, levert een krachtige mix van beukende drums, ruwe ritmes en grote, arena-achtige riffs die de energie van
AC/DC en Kiss oproepen zonder overdreven bravoure. De productie blinkt uit door de nadruk te leggen op dikke, zware punches, ruige mannelijke en vrouwelijke zang en dynamische elementen zoals grommende baslijnen en snelle, uitzinnige riffs, in balans met langzamere, ademende tempo's die atypisch zijn voor
hardcore punkacts. Slimme teksten gaan gepaard met ruige, aanstekelijke energie, waardoor anthemische nummers ontstaan die verschuiven van sluimerende slow
hardcore naar explosieve rock.De EP is geworteld in de
hardcore revival van de jaren 80 en geeft de spaarzame outputstijl van Western Addiction weer, met een voorkeur voor weloverwogen riffs, melodieuze agressie en ruimte tussen de noten voor een maximale impact. De meeslepende maar pakkende zang van Jason Hall botst met de springerige rock-'n-roll-swings en gevarieerde ritmesecties, wat een intensiteit oplevert die het meest geschikt is voor livepubliek. Zelfs demo-achtige elementen klinken gepolijster dan op de meeste albums, waarbij de nadruk ligt op rauwe uitvoering en thematische reflectie op persoonlijke evolutie. Vergelijkbaar met bands als Paint It Black of Every Time I Die in punkhart met rockneigingen, is het een energieke groeier van een groep die bekend staat om internationale tours en banden met Fat Wreck.
