In 1910 schreef de Italiaanse dichter Gabriele D'Annunzio een toneelstuk over het martelaarschap van Sint Sebastiaan. Hij huurde Claude
Debussy in als componist en de 'Mystère en cinq mansions composé en rhythme français' ging kort daarna, in 1911, in première. De tekst combineert en verweeft christelijke en heidense tradities en speelt zowel met de flair van de oudheid als met de fascinatie van het exotische. De katholieke kerk nam aanstoot aan de uitbeelding van Sebastian, die werd gespeeld door een vrouwelijke Russische Jood, de danseres Ida Rubinstein, en ook het publiek reageerde terughoudend, zodat noch D'Annunzio's toneelstuk noch
Debussy's muziek een plaats op het concertrepertoire verwierf.
Debussy zelf was erg gesteld op zijn werk en stelde al snel een orkestsuite samen, de 'Fragments symphoniques', die enkele van de centrale nummers van de toneelmuziek voor orkest bewerkt. Daarnaast maakte Désiré-Emile Inghelbrecht een concertversie waarin de tekst radicaal werd ingekort tot ongeveer 15 minuten voordracht naast de muziek van
Debussy. Dat wordt weerspiegeld in deze opname, die
Debussy's originele muziek plaatst naast teksten van de schrijver Martin Mosebach. Deze teksten weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs het verloop van D'Annunzio's stuk, maar vatten eerder centrale aspecten van de Sebastian legende samen, soms
direct, soms abstract.
