Het pianospel van Arturo Benedetti Michelangeli wordt tot op de dag van vandaag geprezen om zijn enorme reflectiviteit. Hij kon zich tientallen jaren in een stuk verdiepen om het van binnen en buiten te leren kennen. Zijn kunst van het aanraken, zijn rijkdom aan boventonen en zijn zeer verfijnde gevoel voor klank zijn al even lovenswaardige kwaliteiten die vooral van pas kwamen bij het spelen van Chopin en
Debussy. Michelangeli is echter minder bekend als Mozartvertolker en dat maakt deze opnames uit 1956 met het orkest van de Süddeutscher Rundfunk onder leiding van Anton von Bavier zo fascinerend. Hier presenteert Michelangeli een levenslustige, zelfs energieke
Mozart met bijna Olympische trots. Zijn manier van spelen is altijd vooruitstrevend, soms onstuimig gepassioneerd. In zijn interpretatie is er geen overdreven gevoeligheid, geen gesjoemel met klank, geen overdreven reflectiviteit en, in het bijzonder, geen sentimentaliteit in de langzame delen.
