Bartoks Muziek voor snaren, slagwerk en celesta (1936) kende van meet af aan een daverend succes en werd door de critici geprezen als een meesterwerk. Het was tevens het laatste werk van de componist dat door
Universal-Edition in Wenen werd uitgegeven. Als felle tegenstander van het nationaal-socialisme stopte hij kort daarna de samenwerking met zijn belangrijkste uitgever. Het Divertimento (1939), hoewel zeker geen 'lichtgewicht', geeft nauwelijks een indicatie van de politieke omstandigheden en gebeurtenissen ten tijde van de creatie ervan. De pianowerken op deze opname, gearrangeerd voor slagwerkensemble, zijn in hun oorspronkelijke vorm miniaturen waarvan de sterke ritmiek ze bijna voorbestemd maakt voor slagwerkarrangementen (Bartok experimenteerde zelf veel met slagwerkinstrumenten en was er vertrouwd mee). Pietari Inkinen is een van de rijzende sterren op de internationale dirigenten scene. Zijn uitgebreide ervaring in zowel opera als symfonisch repertoire stelt hem in staat uiteenlopend repertoire vorm te geven in krachtige, overtuigende interpretaties. Als chef-dirigent van de Deutsche Radio Philharmonie behaalde hij uitmuntende prestaties.
