Opnieuw laat
Michael Korstick ons zien dat de eerste vereiste om
Debussy's uitdagende pianomuziek zo goed mogelijk te kunnen beluisteren is dat men zich precies houdt aan wat de componist schreef, zelfs in zijn slordigste schetsen die een grote precisie in detail laten zien. Men mag dan hebben getwijfeld aan
Debussy's vermogen om al zijn Études in 1915 te spelen, maar zijn kennis van wat de piano kon en moest bereiken in de vroege twintigste eeuw was ongeëvenaard, met de mogelijke uitzondering van Ravel. Dit wordt weerspiegeld in
Michael Korstick's laatste deel in zijn
Debussy cyclus. De afgelopen vier jaar heeft Korstick het publiek wereldwijd betoverd. Met dit laatste deel zet Korstick een deskundig, muzikaal en interpretatief zegel op zijn uitvoeringen.
