Uitzonderlijke opnamen van Clara Haskil ten tijde van haar groeiende faam in de jaren vijftig. Als bijna geen andere pianiste begreep deze slimme en pretentieloze vrouw hoe zij
Mozart zo natuurlijk kon laten klinken dat de benaming 'tijdloos' 60 jaar na de opname (1952 en 1956) nog steeds geldig is. Clara Haskil verricht niets minder dan een wonder in deze concerten, en Carl Schuricht, even toegewijd als zij aan de dienst van het werk, ondersteunt haar naar beste kunnen. De samenwerking van deze twee kunstenaars, even hoogstaand als discreet, culmineert in deze voortreffelijke vertolkingen.
