Derde aflevering van een complete opname van Dvořáks symfonieën. Gepassioneerde, orkestraal kleurrijke en gedetailleerde interpretaties. De muziek van Dvořák - als nieuwe muziek van die tijd - kan door de frisheid van de toe-eigening hier ook door de luisteraar als nieuw en opwindend worden ervaren.
Antonín Dvořák zette de stap uit de anonimiteit van het Praagse muziekleven in 1873 met de 3e Symfonie. Nadat hij eerder als orkestviolist onder leiding van de componist Bedřich Smetana de faam van Smetana als Tsjechische operacomponist had ervaren, verwierf hij nu, begin 30, zelf de nimbus van een nationaal componist. Naast de patriottische hymne Dědicové Bílè hory ('De erfgenamen van de Witte Berg'), die in maart 1873 door het 300 stemmen tellende Hlaholkoor in première werd gebracht, bracht Smetana's derde symfonie, die het jaar daarop in première ging, zijn naam op ieders lippen. Het inleidende thema van het eerste deel bewijst al wat een begenadigd melodicus de jongere Dvořák was.
De verwantschap tussen Dvořáks Derde Symfonie en de Vierde Symfonie in D-minor wordt gestaafd door het feit dat beide werken in 1911 werden gepubliceerd door de uitgeverij Simrock (Berlijn en Leipzig) in een gezamenlijke eerste uitgave 'uit de nalatenschap van de componist'. Na de 1e Symfonie is deze Vierde de tweede kleine symfonie van Dvořák. In vergelijking met de Derde is de instrumentatie enigszins verschoven: in plaats van cor anglais en tuba bevat het romantische orkest nu uitgebreid slagwerk naast harp en triangel. Ook hier slaagde Dvořáks erin het prototype van een nationale symfonie te scheppen, want de weg van de hartstochtelijke rusteloosheid van het begin naar de glorieuze toekomst van de Tsjechische natie in de finale kan gemakkelijk worden afgelegd op het werk als programma.
Net als in de vorige opnamen van de
Deutsche Radio Philharmonie onder Karel Mark Chichon kan men zich verheugen op gepassioneerde en gedetailleerde uitvoeringen van de twee symfonieën.
