Nur wer die Sehnsucht kennt ('Niemand dan het eenzame hart'), waarschijnlijk het bekendste lied van Tsjaikovski, leent zijn naam aan een intieme theatrale avond waarin Christof Loy liederen of 'romances' en instrumentale muziek combineert tot een kameropera van opvallende schoonheid en intensiteit. Tsjaikovski's liederen omvatten een stilistische diversiteit die ongeëvenaard is door andere Russische componisten. Ze zetten vaak raadselachtige teksten neer waarin het ongezegde en onzegbare expressieve spanningen creëren en echte menselijke emoties inkapselen. In een weelderige historische setting creëren deze kwaliteiten een uniek
drama waarin onderdrukte liefde wordt geconfronteerd met verlangende momenten van passie, en verdriet over verbroken relaties leidt tot terugtrekking en eenzaamheid.
