Glucks invloedrijke Orphée et Eurydice vertelt het verhaal van Orphée's afdaling naar de onderwereld om zijn vrouw Eurydice terug te halen. Zijn gezang heeft de kracht om de beschermvrouwe Furies te overwinnen, maar de weg van de ware liefde wordt overschaduwd door verdriet en tragedie. Als een waar '
drama van de ziel' met een intense psychologische en emotionele kracht, deed Orphée et Eurydice het Europa van de Verlichting op zijn grondvesten schudden. Berlioz, in zijn voor het Théâtre Lyrique voorbereide versie uit 1859, benutte het volledige potentieel van de partituur door een synthese te maken van de versies die Gluck voor Parma, Parijs en Wenen had voorbereid. Aurélien Bory's Parijse productie werd door OperaJournal omschreven als 'gewoon adembenemend'
