Tussen 1953 en 1967 schreef de Italiaanse componist
Mario Castelnuovo-Tedesco een reeks wenskaarten. Deze 52 muzikale folio's, waarvan 21 geschreven voor de gitaar - een instrument dat hem inspireerde sinds hij Segovia voor het eerst hoorde spelen - zijn pennenportretten van bewonderde collega's. Castelnuovo-Tedesco's verbeelding en technisch meesterschap worden versterkt door het gebruik van ritmes die verband houden met de nationaliteit van de toegewijden of door evocaties geïnspireerd door hun namen. De cyclus biedt een verrassend, genereus en lonend geheel van muzikale cryptologie dat zijn kleinschalige vorm verraadt.
