Henry Vieuxtemps was een van de belangrijkste 19e-eeuwse violist-componisten, die bewondering oogstte van Wagner,
Chopin en Berlioz. Als virtuoos in de traditie van Paganini was Vieuxtemps ook een van de eersten die een volledig romantisch orkestpalet gebruikte in zijn concertante werken en ze een echte 'symfonische' opvatting gaf, zoals deze voorbeelden aantonen. Hiertoe behoren het Duo brillant, Op. 39 - een dramatisch en expressief mini-dubbelconcert voor viool en cello, de bravoure caprice Old England, Op. 42 en de Air varié, Op. 6 met zijn rijke lyriek, vier variaties en zwierige coda.
