Het duo fluit en gitaar is een bijzonder interessante kamermuziekformatie. Het is in feite een bijna ideale combinatie, die een verscheidenheid aan klankkleuren garandeert dankzij het absolute verschil tussen de twee instrumenten, die ook goed bij elkaar passen wat betreft dynamiek, die in geen van beide gevallen overdreven intens wordt. Dit album van Da Vinci
Classics biedt een fascinerende selectie van stukken die de verscheidenheid vertegenwoordigen van wat er te horen was in een verfijnde muzikale salon in de 19e eeuw. Er staan werken op van Francesco Molino, een gitarist en hoboïst die oorspronkelijk uit Ivrea kwam, in Parijs woonde en daar aanzienlijke faam verwierf; van Mauro Giuliani en Fernando Sor, twee van de bekendste gitaristen en gitaarcomponisten aller tijden, vertegenwoordigd door respectievelijk een beroemde Serenata en transcripties van de vocale Seguidillas; en een selectie van aria's getranscribeerd door Anton Foreit uit een succesvolle komische opera van Adolphe Adam, die - mocht dat nodig zijn - de nauwe relatie tussen het geluid van de fluit en zang benadrukt.
