In navolging van talrijke grote componisten uit het verleden, die onvergetelijke melologen creëerden, onderzoekt Danilo Comitini twee tegengestelde routes: van normaliteit naar verdoemenis, zoals in de duistere plot van Poe's Black Cat, en van kwaad en egoïsme naar welwillendheid en vrijgevigheid, zoals in Oscar Wilde's Selfish
Giant. Het verschil tussen de twee teksten leidt tot enkele tegengestelde compositorische keuzes, bijvoorbeeld in de hoeveelheid overlapping tussen tekst en muziek die we in deze twee voorbeelden aantreffen. Componist Danilo Comitini gebruikt een taal waarin melodie in tonale zin wordt gebruikt, maar zonder te ontaarden in nostalgie, terwijl de geleidelijke afdaling in de hel van de Zwarte Kat wordt belichaamd door de vernietiging van zowel melodie als harmonie.
