Afgebeelde lucht We zijn blij dat een zekere mate van pionierswerk sinds het samen spelen van de eerste akkoorden uiteindelijk heeft geresulteerd in deze uitgave. Opgevoed in de traditie van de oude muziek interpretatie waar
Renaissance componisten getraind waren in het omgaan met de karakteristieke mogelijkheden van een blokfluitensemble, confronteerden de hedendaagse composities ons vaak met concepten, technieken en ideeën die niet altijd even goed samengingen met een evenwichtige muzikale uitvoering. De componist die niet kon leunen op de traditie stuitte soms eerder op de beperkingen van het instrument dan op zijn specifieke mogelijkheden, zelfs met de verfrissende experimenten met klank en speeltechnieken uit de jaren zestig in het achterhoofd. Daarom prijzen wij ons gelukkig met velen van hen te hebben samengewerkt en na uitwisseling van ideeën een uitgekiend klankbeeld te hebben kunnen ontwikkelen. Een ander fortuinlijk element dat van onschatbare waarde bleek te zijn, was de mogelijkheid om de opgenomen werken te spelen voor een publiek over de hele wereld, om zo dicht mogelijk bij het basiskarakter van een compositie te komen. Waar composities na 1990 minder experimenteel lijken te zijn zal de nieuwsgierige luisteraar zich realiseren dat alleen het veld van vernieuwing is veranderd. Gebruik makend van een meer traditionele achtergrond en notatie, tonen de componisten meer belangstelling voor de muzikale elementen binnenin. Door de ontdekkingen van de jaren zestig te integreren en te verfijnen, openen componisten nieuwe wegen in de formele structuur, het muzikale gebaar en de innerlijke balans van de compositie.
