Bela Bartok-Strijkkwartetten nrs. 1, 3, en 4 Bela Bartoks zes strijkkwartetten tonen hem niet alleen als een van de belangrijkste Hongaarse componisten, maar ook als een van de grote kosmopolitische kunstenaars van de 20e eeuw. In deze werken, die als een rode draad door zijn hele carrière lopen, vond Bartok een volstrekt originele manier om de door hem onderzochte volksmuziek te combineren met de grote kwartettraditie zoals die door
Haydn, Beethoven en Brahms tot stand was gebracht. Bartok nam het schrijven van kwartetten bijzonder serieus. Er was geen andere keuze, gezien de aanwezigheid van Beethoven en Brahms als zijn belangrijkste voorbeelden. Vooral de laatste kwartetten van Beethoven lieten een diepe en blijvende indruk na op Bartoks zes werken, die herinneren aan hun illustere voorouders in de veelvuldige contrapuntische behandeling van thema's, de complexe melodische ontwikkeling doorheen het instrumentale web, de soms grillige en dan weer dansante extraverte kwaliteit van het ritme, en ook in Bartoks neigingen tot experimenteren met structuur en vorm. Het Eerste Strijkkwartet, opus 7, grotendeels gecomponeerd in 1908, is het eerste resultaat, en het is een indrukwekkend volwassen stuk. De thema's, de fugatische technieken en de nauwgezette structuur herinneren aan Beethovens Opus 130 en 131. Bovendien kenmerkt dit driedelige kwartet zich door een sterk romantische expressiviteit, met een spoor van Wagners Tristan en een treurige Hongaarse volksmelodie in de opmaak.
