Een klaviertrio wordt meestal geschreven voor klavecimbel, fortepiano of piano, en viool (of fluit) en cello. Het genre ontwikkelde zich in het midden van de 18e eeuw uit de zogenaamde barok-triosonate en de klavecimbelsonate.Een triosonate is een werk met drie melodische lijnen of partijen gespeeld door één, twee of drie instrumenten. Bach schreef bijvoorbeeld triosonates voor orgel, waarbij de drie melodische lijnen worden gespeeld door de rechterhand, de linkerhand en het pedaal. Hetzelfde stuk kan ook worden gespeeld door twee violen of fluiten en een basinstrument (klavecimbel, cello of viola da gamba, bijvoorbeeld). De baspartij kan ook worden gespeeld door twee of meer instrumenten samen: een melodie-instrument zoals de viola da gamba, cello of fagot, en een akkoordinstrument zoals het klavecimbel, orgel of luit. De officiële naam van de baspartij is basso continuo, d.w.z. een baslijn die altijd aanwezig is en de dragende basis vormt voor de compositie als geheel. Een andere mogelijkheid was om één van de bovenstemmen op viool of fluit te spelen en de andere twee stemmen op klavecimbel. Op deze manier werden de drie melodische lijnen gedeeld door twee instrumenten. Het clavecimbel, dat de nederige dienaar was geweest van instrumenten met grotere aspiraties, werd zo een gelijkwaardige partner met een volwaardige rol. De technische term voor deze rol is 'obbligato', wat 'verplicht' betekent. Dit is de algemene achtergrond van een van de populairste genres van de klassieke kamermuziek, het pianotrio, zoals we dat kennen uit de muziek van
Haydn,
Mozart, Beethoven,
Schubert en Mendelssohn.
