Het album Into The Blue van jazzgitarist Rich Goldstein verscheen in 2024 als CD-uitgave. Het album valt binnen het genre soul jazz, waarbij Goldstein sterk beïnvloed is door iconen als Wes Montgomery en Pat Martino. Zijn spel kenmerkt zich door een mix van blues, swing en fijngevoelige improvisaties, ondersteund door een klassieke orgelgroepbezetting met Hammond B-3 organist Yahn Frankel, vibrafonist Behn Gillece en drummer Ben Bilello.
Op Into The Blue vertaalt Goldstein zijn liefde voor het Amerikaanse jazzrepertoire naar frisse bewerkingen van bekende standaarden, aangevuld met minder voor de hand liggende keuzes. Het album opent bijvoorbeeld met zijn energieke versie van de
Beatles-klassieker Hard Days Night, waarbij hij dankzij bluesy solo’s en karakteristieke octaaftechniek een nieuwe draai geeft aan het origineel. Verderop in het album vindt de luisteraar Not A Tear terug, een melancholieke ballad die oorspronkelijk werd geschreven door Rudy Stevenson. Met zijn subtiele arrangement eert Goldstein hier zijn overleden vriend en collega Charles Flores.
Naast deze tracks laat het album ruimte voor interpretaties van andere iconische jazzwerken. De track What a Difference a Day Makes vormt bijvoorbeeld een elegant eerbetoon aan het repertoire van Dinah Washington. Daarnaast zijn er bewerkingen van werken van onder meer Thelonious Monk, Django Reinhardt, Horace Silver en Stevie Wonder. Goldstein weet het geluid van oude orgelgroepen te combineren met een eigentijdse flair, zodat elke track een brug slaat tussen het rijke verleden van de soul jazz en het heden.
Into The Blue is niet alleen een visitekaartje van Goldsteins technische vaardigheden en historisch besef, maar vooral een warmbloedige ode aan het speelplezier en de traditie binnen de soul jazz.
