Mavis Staples’ album "Love Gone Bad" is een opvallende mijlpaal in haar solocarrière, aangezien het aanvankelijk in 1984 op single werd uitgebracht, maar pas in 1993 voor het eerst volledig op cd verscheen. Het album ademt een warme, rijke soul die diep geworteld is in de traditie van de jaren zeventig, waarbij funk en popsubtiele accenten toevoegen aan het geheel. De productie kenmerkt zich door het gebruik van echte muzikanten, wat zorgt voor een levendige en organische klank die destijds niet vanzelfsprekend meer was in een tijd waarin elektronica steeds meer de overhand kreeg.
"Love Gone Bad" ontstond in een periode waarin
Mavis Staples op zoek was naar een nieuwe artistieke koers na het succes van The Staple Singers. De sessies voor dit album stonden onder grote invloed van de Holland-broers, die betrokken raakten nadat eerdere plannen met andere artiesten niet doorgingen. Samen met Carolyn Franklin, dochter van de legendarische Aretha Franklin, werkte Staples aan songs die niet alleen qua uitvoering, maar ook qua songwriting het niveau van haar bekendere werk ruimschoots overstijgen. Desondanks heeft het album lange tijd op de plank gelegen vanwege financiële en juridische geschillen, waardoor het jarenlang verborgen bleef voor het grote publiek.
Deze cd biedt luisteraars een intiem kijkje in het emotionele palet van Staples, met liedjes over liefde, hoop en teleurstelling – thema’s waarbij haar karakteristieke, rauwe stem op natuurlijke wijze tot haar recht komt. Het uitgestelde succes van "Love Gone Bad" maakte het album uiteindelijk tot een verrassende herontdekking voor liefhebbers van klassieke soul, en een belangrijke schakel in het oeuvre van
Mavis Staples.
