Tussen 1782 en 1786 componeerde
Mozart, naast pianosonates en variaties, veertien nieuwe concerti voor piano met orkest. Hij was zeker geen beginneling op dit gebied, want hij had al niet minder dan tien pianoconcerti op zijn naam staan. Mozarts Weense periode begint dan ook met een opmerkelijk trio pianoconcerten, K. 413, 414 en 415.
Mozart schreef ze ongetwijfeld voor zichzelf. Zijn concertactiviteiten in Wenen waren buitengewoon, vooral in de eerste jaren, waarin hij succes oogstte als solist en als componist. Daarom besloot hij dit trio op eigen kosten (op abonnementbasis) uit te geven, kennelijk met het oog op een andere bron van inkomsten. Hij voegde zelfs een 'promotionele' nota toe aan potentiële kopers: 'Ze zijn niet te zwaar en niet te licht, ze zijn heel briljant en aangenaam om naar te luisteren'
