Productbeschrijving
Mijn Negende Symfonie begon op een bescheiden manier in december 2015 toen ik een klein kerstliedje voor de zonnewende schreef voor mijn vrouw Jenifer, met woorden over de komst van de lente. Op een dag in januari speelde ik het op de piano en toen ik begon te improviseren, dacht ik: 'Ik kan hier iets groters van maken, en waarom geen symfonie?' Ik voelde me een beetje ongemakkelijk om zo'n eenvoudige melodie te gebruiken voor een symfonie, vooral met dit nummer, maar ik moest denken aan Nielsens Zesde, waarvan de bijna naïeve opening leidt tot veel ernstiger gebeurtenissen. Mijn melodie, nu in C majeur in plaats van de oorspronkelijke G, begon dus complexere en donkerdere gebieden te verkennen naarmate mijn sonate-vormig eerste deel vorderde. De coda brengt zachtjes het kerstlied terug, dat onverwachts overgaat in As-major en een solo vioolmelodie aan het eind. Ik begon de 'Variaties voor Strijkers' met twee ideëen vooraf. Het eerste idee was dat het door mij gekozen koraalthema aan het eind van de variatie zou moeten staan in plaats van aan het begin. Aangezien de woorden van het koraal een gebed voor een vredige nacht zijn, leek het gepast dat het koraal het hoogtepunt van het stuk zou zijn, terwijl de variaties zouden kunnen worden gezien als een weerspiegeling van de activiteiten van de dag. Het tweede idee was dat de strijkersbezetting zo gevarieerd mogelijk moest zijn, en dat alle 24 spelers bij gelegenheid als solist moesten worden ingezet. Mozarts Sinfonia Concertante voor viool en altviool is een van mijn favoriete werken van hem. Ik heb altijd gehouden van de speciale relatie tussen de twee solisten: eerder dan rivaliteit is er een gevoel van samenkomen in vriendschap. Ik heb geprobeerd dezelfde harmonieuze kwaliteiten tot uitdrukking te brengen in mijn eigen Dubbelconcerto. David Matthews
