Dit album brengt cellist Raphael Wallfisch en pianist John York samen in een intens en verfijnd portret van de Cellosonate van de Poolse componist Frédéric
Chopin. Hun interpretatie sluit nauw aan bij de laat-romantische kamermuziektraditie, waarin de cello een lyrische, vocale lijn neerzet en de piano als volwaardige, gelijkwaardige partner optreedt. De uitvoerenden leggen de nadruk op de rijke harmonieën, de subtiele rubati en de intieme dialoog tussen beide instrumenten, waardoor de emotionele diepte en de verfijnde structuur van Chopins sonatastijl volledig tot hun recht komen.
De opname verscheen in 1994 en laat horen hoe deze sonate, een van Chopins weinige kamermuziekwerken, de overgang markeert tussen de klassiek geaarde sonatevorm en de vrijere, sterk expressieve taal van de romantiek. Wallfisch en York verklanken die spanningsboog met een breed dynamisch palet en een warm, rond klankbeeld, dat zowel de heroïsche als de introspectieve kanten van Chopins laat-romantische idioom belicht. Zo ontstaat een coherent en doorleefd album dat de Cellosonate presenteert als een kernwerk binnen het romantische kamermuziekrepertoire.
