Dit album brengt de Engelse cellist Raphael Wallfisch samen met het Südwestdeutsches Kammerorchester Pforzheim onder leiding van dirigent William Boughton. De
focus ligt op muziek uit de twintigste eeuw voor cello en strijkers van componist Paul Hindemith, waarin de solocello een lyrische maar ook uitgesproken moderne stem krijgt binnen het transparante klankbeeld van het kamerorkest. De stijl beweegt zich binnen het neoklassieke en laatromantische idioom, met duidelijke wortels in de Duitse traditie maar gekleurd door twintigste-eeuwse harmoniek en ritmiek.
De opname, uitgebracht in 2007, legt de nadruk op helderheid van textuur en een verfijnde balans tussen solist en ensemble. Wallfisch toont zowel virtuositeit als introspectie, terwijl het Südwestdeutsches Kammerorchester Pforzheim onder Boughtons leiding strak en toch warm klinkt. Het album biedt zo een geconcentreerd portret van Hindemiths benadering van de celloklank, binnen een klassieke muziekstroming waarin structuur, contrapunt en expressieve helderheid centraal staan.
