James Price Johnson (1894-1955) was de grootste pianist van de Harlem 'stride' school, een stijl die hij zo goed als uitgevonden heeft. Zijn vroege spel had een bijna orkestrale benadering van het klavier, met ragtime, blues en klassieke invloeden binnen een gespierd, percussief 'stride' geluid. Hij gaf les aan Fats Waller en beïnvloedde
Duke Ellington; in feite wordt hij alleen geëvenaard door Earl Hines en Art Tatum als de meest vooraanstaande pianist in de jazzgeschiedenis. Retrospective's Carolina Shout (de titel van zijn beroemdste pianocompositie) biedt op twee goed gevulde CD's een afgerond portret van de '
Vader van de Stride Piano', van voorbeelden van zijn pianorollen en pre-elektrische opnamen tot een laat uitstapje met Sidney Bechet in 1949, September Song. Er zijn 17 sprankelende solo's van Snowy Morning Blues tot zijn prachtige Liza uit 1945. Hij is een gevoelige begeleider van o.a. Bessie Smith (Backwater Blues) en Ethel Waters (het gewaagde My Handy Man). Er zijn een half dozijn prachtige trio's en kwartetten, waaronder die met klarinettisten Omer Simeon en Rod Cless. Dan is er een volledige score van geweldige band items met een groot aantal top jazz namen, onder wie Henry 'Red' Allen, Vic Dickenson, Edmond Hall, Max Kaminsky, Frankie Newton, Muggsy Spanier, Fats Waller en
Ben Webster. Johnson was ook een goede componist, hij schreef niet minder dan 23 nummers op Carolina Shout. Hiertoe behoren bekende hits als The Charleston, If I Could Be With You One Hour Tonight en Old-Fashioned Love. In feite toont de hele uitbundige collectie levendig aan dat
James P. Johnson's centrale rol in de jazzgeschiedenis buiten kijf staat.
