Standing Out Loud is het elfde soloalbum van Alastair Greene en komt uit op LP. Het album behoort tot het genre bluesrock, waarbij Greene ruige bluesinvloeden combineert met energieke southern rock-ondertonen en krachtige gitaarpartijen. Zijn stijl sluit aan bij de traditie van de bluesrock uit de jaren zestig en zeventig, met duidelijke invloeden van grootheden uit die tijd. Greene staat bekend om zijn virtuoze gitaarspel en rauwe, kenmerkende zang, en beide elementen staan op dit album centraal.
De plaat werd opgenomen met zijn vaste trio, bestaande uit bassist Todd Bolden en drummer Adam Abrashoff, wat bijdraagt aan de hechte, energieke sound die alle nummers kenmerkt. De productie is
direct en ongepolijst, zonder overbodige opsmuk, waardoor vooral het gitaarspel en de groove centraal staan. Dit zorgt voor een krachtige sfeer die liefhebbers van oprechte bluesrock
direct zal aanspreken.
Op het album springen meerdere nummers in het oog. De titeltrack Standing Out Loud is een goed voorbeeld van Greenes combinatie van stevige rockriffs en meeslepende zang. Een ander opvallend nummer is Slow Burn, dat opvalt door zijn slepende, zwoele groove en expressieve gitaarwerk. Ook You Can’t Fool Me, het openingsnummer, vat de energie van het album samen met zijn rauwe, seventies-geïnspireerde geluid. Daarnaast is Rusty Dagger het langste nummer op de plaat en laat het een meer melodieuze, langzaam opbouwende blueskant horen.
Standing Out Loud werd uitgebracht in het jaar 2024. Het album is een ijzersterk voorbeeld van moderne bluesrock met een duidelijke verwijzing naar het verleden, waarin Greene zijn rol als gitarist, zanger en songwriter volledig waarmaakt en weet te overtuigen met zijn passie en vakmanschap.
