First Class Life is een passende titel voor het nieuwe album van man die zijn veelbelovende carrière bijna verwoest zag worden door verslaving en nu geniet van zijn gezin, muziek en carrière. Sinds zijn debuut Blue Room in 1997 heeft die carrière vele hoogtepunten gekend. Van het openhartige Greyhound uit 2011, via zijn bijdragen aan de Amerikaanse supergroep Royal Southern
Brotherhood tot soloalbums als Gone To
Texas (2013), Keep Coming Back (2015) en Make Blues Not War (2016). Met de missie om de lat hoger te leggen ging
Mike Zito met een aantal muzikanten de studio in zijn achtertuin in voor de opnamesessies. Drie dagen was de bedoeling, maar na de eerste dag waren de opnamen klaar. First Class Life is een album gemaakt met passie, plezier en energie waarop zijn sociale observaties en zelfreflecties scherper zijn dan ooit. Heerlijke slow-blues (The World We Live In) wordt afgewisseld met elektrische blues (Dying Day) en donkerdere momenten als Mama Don't Like No Wah Wah, dat mede werd geschreven door Bernard Allison.
