Paul Haigs debuutalbum
Rhythm of Life, uitgebracht in 1983 en later remasterd op cd, markeert een opvallende omslag in het oeuvre van de Schotse muzikant. Nadat hij als frontman van de postpunkband Josef K vooral met rauw, gitaar-gedreven werk bekend was geworden, zocht Haig op dit album duidelijk aansluiting bij het toenmalige new pop- en discoklimaat. Het resultaat is een verzameling elektronische dansnummers met duidelijke invloeden uit funk, disco en soul, wat zich vertaalt in een gladdere, toegankelijkere productie.
Het album werd opgenomen in New York (Sigma Sound Studios) en Londen (RAK Studios) onder leiding van producer Alex Sadkin, wiens ervaring met artiesten als Grace Jones en Thompson Twins hoorbaar bijdraagt aan het gelikte en dansbare karakter van de plaat. Ritme- en klankexperimenten staan voorop, met veelvuldig gebruik van drummachines, polyritmische patronen en prominente synthesizers.
Critici merkten op dat Haig op
Rhythm of Life soms wat moeizaam balancerend klinkt tussen de ambitie om mainstream te scoren en het behoud van eigenzinnigheid. Zijn typische gitaarspel en karakteristieke zang blijven herkenbaar, maar staan meestal ten dienste van het geheel. Desondanks slaagt Haig erin een eigen, soms melancholische stem te laten horen tussen de poppy, dansbare arrangementen. Het album wist destijds echter geen groot publiek te bereiken, mede door de beperkte distributie en het te snelle oordeel van de gevestigde popwereld. Toch wordt
Rhythm of Life gezien als een fascinerende en persoonlijke poging van Haig om zichzelf opnieuw uit te vinden als solomuzikant.
