Speak Of
The Devil, uitgebracht in 1998, is het zevende studioalbum van
Chris Isaak. Op deze cd laat Isaak zijn karakteristieke gevoel voor sfeer en melancholie horen. Het album bouwt voort op zijn kenmerkende stijl, met een mix van nostalgie en subtiele modernisering in de productie en arrangementen.
Het genre is vooral rock met invloeden uit
country en blues, waarbij Isaak’s stem en gitaarspel centraal staan. De klank zweeft tussen tijdloze americana en vertrouwde westkust-romantiek, zonder als een stijlklassieker uit het verleden te klinken. Isaak weet op dit album zijn muzikale identiteit te bewaren, waarbij het geluid afwisselend dromerig en intens wordt neergezet.
In de productie klinkt een combinatie van warme elektrische gitaren en subtiele achtergrondzang, wat bijdraagt aan de melancholische sfeer. Speak Of
The Devil wordt beschouwd als een van Isaak’s meest consistente albums en viel op door zijn persoonlijke benadering en verhalende kracht. Het album bevestigt zijn unieke positie als een artiest die moderne rock kan verbinden met classic invloeden, zonder te vervallen in een retrogevoel.
