Great
Thunder, uitgebracht in 2018, is een intieme EP van Waxahatchee die een terugkeer markeert naar Katie Crutchfield’s folkroots, ver weg van het luidruchtige indie-rockgeluid van het voorafgaande album Out in the Storm. Het werk bestaat uit zes ingetogen, overwegend akoestische songs die zich kenmerken door hun minimale instrumentatie, veelal gecentreerd rond piano of gitaar, en een ruime blik op de kwetsbare stem van Crutchfield. De sfeer is warm en persoonlijk, soms melancholisch, waarbij thema’s als liefde, verlies en twijfel worden bezongen met een directe eerlijkheid die haar debuut zo kenmerkend maakte. De productie is echter verzorgder dan op haar vroege platen, waardoor de emotie des te beter tot zijn recht komt.
Het genre van Great
Thunder laat zich het best omschrijven als lo-fi folk, met invloeden van indie en singer-songwriter. De songs zijn niet bedoeld als volledig uitgewerkte composities, maar dienen eerder als korte, vaak herhalende muzikale momentopnamen die hun kracht ontlenen aan Crutchfield’s vocale presentatie en ingetogen arrangementen. Hoewel de EP vooral aanspreekt bij wie vertrouwd is met de minder gepolijste kant van haar oeuvre, biedt het weinig aan voor wie snakt naar vernieuwing binnen het genre. De kracht schuilt in de ongepolijste echtheid en de focus op stem en melodie, wat deze kleine verzameling liedjes tot een mooie, zij het bescheiden, aanvulling maakt op het Waxahatchee-disco.
