We Are Winter's Blue And Radiant Children - No More Apocalypse Father is een experimenteel album uitgebracht op LP in 2024. De band, een samenwerking van Mat Ball (BIG|BRAVE) en Efrim Manuel Menuck (
Godspeed You! Black Emperor), werkt binnen een genre dat te omschrijven valt als drone, post-rock en avant-punk. De muziek is doordrenkt van analoge texturen, fuzzy gitaren en ronkende synths, waarbij de sfeer varieert van dromerig tot dreigend. De composities zijn vaak langgerekt en opgebouwd uit repeterende motieven waarbinnen melodische gelaagdheid en ruis centraal staan.
De thematische rode draad van het album is de machteloosheid van het zijn: het vanuit een veilige afstand aanschouwen van rampspoed en menselijke catastrofe zonder in te grijpen. De teksten, doorgaans gesproken of gezongen op een bijna fotorealistische manier, versterken deze sfeer van getuige zijn bij iets onomkeerbaars. Menuck put uit persoonlijke en actuele beelden—zoals in de openingstrack Rats And Roses, waarin een naamloze stad wordt getroffen door een onbekende catastrofe, geïnspireerd door lokale gebeurtenissen en universele wanhoop. Hier horen we overstuurde synths en gitaren die uitmonden in een sonisch crescendo.
Een andere opvallende track is Dangling Blanket from a Balcony (White Phosphorous). Hier wordt het mediabeeld van
Michael Jackson die zijn kind over een balkon hangt in 2002 gekoppeld aan het gebruik van witte fosfor, een gruwelijke oorlogstechnologie. Het nummer ontwikkelt zich van een kabbelend gitaarthema naar een meer dan tien minuten durende herrie-uitbarsting vol fuzz en distortion, verwijzend naar de traditie van
krautrock en noise.
Het slotnummer (Goodnight) White Phosphorous vormt een tegenstelling: een
ambient slaapliedje vol synths, rustig en toch onheilspellend, gecomponeerd vanuit het perspectief van iemand die witte fosfor buiten het raam ziet neerkomen. De eindsfeer is zowel troostend als wrang, hetgeen kenmerkend is voor het hele album.
Ook Tremble Pour Light verdient vermelding: hier worden subtiele gitaarlagen verweven tot een zachte, deinende structuur die langzaam opbouwt. Uncloudy Days biedt tenslotte een meer hoopvol geluid met een walsend ritme en euphorische synthlagen die de luisteraar langzaam omhullen.
No More Apocalypse Father is daarmee een intens, gelaagd en compromisloos album binnen het hedendaagse post-rock en drone-universum, met aandacht voor detail en emotionele zeggingskracht. Het album nodigt uit tot herhaald luisteren en reflectie, waarbij het verlangen naar schoonheid en de confrontatie met het afschuwelijke hand in hand gaan.
