Josephine Wiggs’ album We Fall, uitgebracht in 2019, laat een fascinerende mengeling horen van
ambient en minimalistische klassieke invloeden. Dit CD-album is grotendeels instrumentaal en vormt een dialoog tussen akoestische en elektronische klanken, waarbij de klassieke sfeer wordt aangescherpt door subtiele elektronische elementen. Het album roept sfeerbeelden op van de post-rock-experimentaliteit van
Brian Eno en de delicate minimalisme van Harold Budd. De composities creëren een bucolische en lyrische toon, maar dragen tegelijkertijd een onderstroom van onrust en melancholie, wat het album tot een ingetogen maar rijk gelaagd geheel maakt.
We Fall brengt een meditatieve, filmische sfeer die uitnodigt tot reflectie en onderzoek van de klanken en hun wereld. De muziek beweegt zich tussen rust, introspectie en een raadselachtige sereniteit, waarbij de natuur en vergankelijkheid centraal staan. Josephine Wiggs componeerde, speelde en nam het album op in samenwerking met Jon Mattock, wat zorgt voor een consistent, persoonlijk geluid dat ruimtelijk aanvoelt en tegelijkertijd intieme verhalen vertelt zonder woorden. Met dit werk bewijst Wiggs haar talent om genregrenzen te doorbreken en een eigen universum van klanken te scheppen, waarin stilte en klank elkaar versterken.
